Langzamerhand begint het tot me door te dringen: smaakversterkers breken een mens af. Het is een verborgen gif dat mensen moe maakt, lusteloos en bovenal meer zin in eten geeft. Na een grondige studie op het internet kwam ik er achter dat de discussie niet gewonnen is. Mensen zijn voor, mensen zijn tegen. Studies zeggen dat het schadelijk is, studies zeggen dat er niets aan de hand is. Dat is altijd het geval bij dit soort dingen.
Maar na een aantal verhalen van mensen in mijn directe omgeving besloot ik het te gaan uittesten. Sinds een maand probeer ik zoveel mogelijk de smaakversterker E621 (en zijn trawanten E622-E637) te laten staan, in combi met aspartaam. De moeite waard om te testen of mijn vermoeidheid ook verdwijnt. En sowieso denk ik dat eten met zo weinig mogelijk toevoegingen het allerbeste voor ons is.
Daar ging ik… met lijst met alle schuilnamen op zak op naar de supermarkt! Het aanvankelijke ''wat een ellende, ik kan bijna niets meer kopen'' veranderde al vrij vlot in ''wat makkelijk, zoveel mogelijkheden zijn er niet''. Eenmaal thuis alle kasten bij langs en alles weggegooid waar het spul inzat. Dat ruimde lekker op… bijna een volle grijze bak kon bij de weg gezet worden.
Mijn eigen bevindingen tot nu toe: ik voel me een stuk beter. Mijn vermoeidheid is bijna helemaal weg. En er treden ook nog wat bij effecten op waar ik eerst nog niets over gelezen had. Met de volle producten die ik nu eet (want alles waar light op staat blijkt echt heel veel toevoegingen te bevatten), ben ik veel langer vol. Ik eet minder en doordat de E621 inname drastisch verminderd is, ben ik dat zoekerige, snaaierige gevoel kwijt van willen eten terwijl je eigenlijk al genoeg gehad hebt. Gevolg: gewichtsafname zonder dat je er extra moeite voor doet. Dat is nog eens een leuke bijwerking! Want het is me in eerste instantie alleen om mijn gezondheid te doen.
Het blijkt dat de E621 een chemische variant is voor iets dat van nature ook in producten zit. Het is een neurotransmitter die bepaalde verbindingen in de hersenen legt. De natuurlijke variant zit maar in kleine hoeveelheden in voedsel, terwijl de chemische variant in hoge doseringen wordt toegevoegd. Want: met een smaakversterker kun je ingredienten met een lage kwaliteit laten smaken alsof ze een hoge kwaliteit hebben, maar je kunt fors besparen op de inkoopkosten van je ingredienten. Uiteindelijk eet je natuurlijk gewoon voedsel van een lage kwaliteit en de hoge doseringen van het chemische E621 brengen je hersenen helemaal in de war. Je lichaam functioneert niet meer zoals het hoort te functioneren.
Meer info kun je o.a. vinden op www.smaakversterkers.eu en www.aspartaam.nl
Al met al redenen genoeg om nog even verder te gaan met mijn test, want tot nu toe ben ik meer dan tevreden. Een leven zonder smaakversterkers is volgens mij wel een illusie, want wanneer je uit eten gaat of bij vrienden bent dan is er bijna geen ontkomen aan. Maar ik ga zeker mijn best doen om het zoveel mogelijk te beperken!